= (SS) = 

 at vero in altcto termioo F, vbi (pzzz7t^ radius ofculi crit 



c p t_ c V a a 



c — b c — b 



Vnde patet, fi rtierit b > r , hoc eft iis caflbus , quibus altitudo 

 AB extra bafm cadit, tum radium ofculi in F fore negati- 

 vum, ideoque curuam in hoc loco conuexitatem verfiis A ob- 

 vcrtere; contra autem, quamdiu fuerit &<££, tum totam cur- 

 vam vbique verfus A fore concauam. 



§• 33« Quodfi porro longitudinem curuae E S pona- 



mus — s ita vt fit szzzc(p, notum eft formulam integralem 



f d JL exprimere amplitudinem arcus curuae E S, quae fi defig- 



netur littera vp, erit d \|/ — ~, quamobrem fubftitutis valori- 



bus pro ds et r inuentis habebimus 



T) .j, 3 fl'c -t- ft cof $1 



t > a a — i— . c —i— & t-qj . 4) > 2 ' 



cuius formulae irtegratio, etiamfi pariter expediri nequeat, ta- 

 men multo fimplicior eft cenfenda il'a, qua.3w exrrimebatur. 

 Inuento autem hoc angulo v|>, ex eo quoque ipfum illum an- 

 gulum w definire licebit. D.uda enim ex S ad redtam A E 

 perpendiculari S X, anguius ESX ip(am curuae amplitudinem 

 mctitur ; quare cum etiam angulus A S P ~ fit cognitus , 

 erit anguliis A S X 'zzzt 180 — — \p , qui cum etiam fit 

 ZH90 — w, reperieair ipfe angulus w zzz ~\- v|/ — 90°, fie- 

 que integratione formulae illius dimciiliiiiae pro d w inuentae 

 fuperfedere poterimus. 



§. 34. Ex his iam, quae hactenus funt allata, ipfa 

 curua ESF haud difHculter in plano defcribi poferit, quae fi 

 in plures partes diuidatur, fmgularum partium areae facili ne- 

 gotio pra&ice menfurari poterunt, quae in vnam fummam col- 

 lectae dabunt fuperficiem coni fcwleni propofiti. Caeterum hic 



filentio 



