=— (238) = 



mouere hoc, vel etiam ad quintum referre, yelis, oblique 

 dextrorfum fuo du&u ab apice verfus bafin adfcendit. 



Direclio ergo Jlratorum fmgulorum diuerfa in quasuis fere^ ma- 



xime finijiri ventriculi^ fibras regiones ducit. 



Sic, vti primi, fiue externi, ftrati fibrae a bafi finiftror- 



fum oblique ad apicem defcendunt; dextrorfum contra oblique 



ab apice ad bafin cum fibrae adfcendant ftratorum vltimorum, 



quinti fextique; oppofitae reda primi ftrati fibris hae fibrae ftra- 



torum vitimorum, eadem cum illis femitam legunt, redeuntque 



per eam in regionem eandem vltimae fibrae, vrde primae exie- 



rant. Quumque mediorum ftratorum fibrne nonnifi fenfim fen- 



fimque ex ea, qua ftrati externi fibrae feruntur, dire<fuone in 



diredionem tranfeant ftratorum vltimorumj fingulorum fe mu- 



tuo decuffantibus fibris; nulla regio eft, aut nulla diredtio, in 



quam non duclas inuenias fibras in ventriculo finiftro. Eadem 



ratio difpofitionis fibrarum in dextro quoque obtinet ventricu- 



lo, modo vt, pauciora in eo, tria nimirum, diuerfa ftrata fi- 



brarum cum tantum exiftant, plures inter eas, in quas duclae 



fibrae inueniuntur, dirediones , quam in finifto ventriculo, va- 



cuae fibris relinquantur. 



De numero firatorum monitum. 

 Haec ea ergo ftrata funt diuerfa fibrarum , ex quibus 

 ventriculi cordis conftruuntur, in quibus diftinguendis et de- 

 terminandis, enumerandisque, vix me erraffe crediderim, nifi 

 quis forte ex primo ftrato, quod circa bafin maxime valde 

 craffum eft duo efficere voluerit ftrata, quod vt facile fieri 

 poffet, ita contra ordinem naturae id fadum mihi videretur. 



Monitum de direclione fratorum. 

 Vti vero, minime fingulas in variis his ftratis fibras 

 fimiles mutuo fibi dudu et progreffu, aut parallelas inter fe, 



effe, 



