expnmuntur, vnde fi fuerit (ft H~ b / — iiY^ = A -4- B /— n, 

 erit (a — b / — n)^ — A — B / — n, hincque fada multipli- 

 catione habebitur N^ =: A" ^ ^i B^; ficque quaeftio huc redit, 

 quibusnara calibus valor litterae B vnitati euadat aequahs; 

 quodli forte fieri nequeat ^ ii faltem cafus quaerantur , qui- 

 bus littera B minimum accipiet valorem. 



§. 6. Qiio autem hoc minimum litterae B perfcru- 

 tari queamus, recurramus ad formulam notiffimam imagina- 

 riorum, cui vniuerfa theoria angulorum plerumque innititur, 

 fcihcet cof $ -f- ]/ — i . iin. (p, quippe cuius omnes poteftates 

 iimili modo exprimi poffunt, cum fit 



(cof (p + / — - I fm. (p)^ zn cof X (J) H~ / — • j fm. X (p, 

 Hunc in fmem ftatuamus 



a-f-6/ — n~p (cof. $>-}-/ — i fin. Cf ) , 

 atque efife oportebit ft = pcof(|); b / n i= p lin. (f), vnde 

 colligitur tang. (p ~ t2-JL , hincque porro 



b Vn 



fin. (p = ,,.„ 1' ,,., et cof. $ = 



V{a a -j- n b b) ^ V {a a -i- n b b) 



Inuento autem angulo (p faO;or ille reahs p colhgitur fore 

 p~-\/(aa-{-nhh). Qiiare cum iit N ~ a a -i- n b h, qua^ 

 ratur angulus (f), vt lit tang. (p ~ —^, fiue 



fm. (p = ^ et cof (p ~ -,\^ : 

 et quia tum erit p = / N, ifta transformatio nobis praebet 



(a-hhy ~n) zz: /N (cof (p -]- /— i fin. (p), 

 ideoque etiam 



a — b/— •nnz/N (cof (p — / — I fin. (p). 



J. 7. His iam formulis introdu£tis eiit potefi:as quae- 

 cunque ipfius N, fcilicet 



N^ 



