N^ — N2 (cof. A(I)-+-/— I fin. XCJ)). N2 (cof. X $ - /- 1 fin. X $), 

 vnde fafta euolutione prodit aequatio identica N'*' ~ N\ At 

 vero /i ponamas, vti fecimus, N^ = (A -h B / — n) (A ~ B / — n), 

 iitterae A et B ita definientur, vt iit 



X 



A Mo^ r ^ <h . -R N2fin. X0 

 A ~ N^ col. X Cp et B~ , 



y n 



hincque erit N^ z=: A^ -{- 71 B^. 



J. 8. Cum igitur ii cafas quaerantur, quibus lit- 

 tera B minimum fortitur valorem, quaeftio huc redit, vt 

 pro X ii inueftigentur numeri integri, quibus haec formula 



A 



'- — -I-. minimum adipifcatur valorem^ quod manifefto 



"j/ n 



eueniet, fi iin. X $> m^^inimum valorem accipiet , quod vti- 

 que eueniret, ii angulus X Cf) fieret vel tt, vel 2 tt, vel 

 3 TT, vel 47:, etc, vel in genere i r. denotante i numerum 

 quemcunque integrum, tt vero angulum duobus reftis aequa- 

 lem, tum enim adeo prodiret fin. X(p~o, ideoque etiam 

 B = o. Quoniam autem plerumque angulus Cfi cum peri- 

 pheria circuli eft incommenfurabiiis, fieri nequit, vt euadat 

 X Cj) :z= i 7r. In eos igitur cafus inquirere debemus, quibus an- 

 gulus X Cf) quam minime difcrepet ab i ix. QLiodfi enim fu' 

 erit X C[) = i TT -f- oj, denotante oj angulum valde paruum , 

 tum vtique erit fin. X Cf) zz: hi ftn. oj. His ergo cafibus formula 



„ -o N2 fm. X d) . . • • . -, 



noltra B zzi vtique eo minorem accipiet valorem, 



V n 



quo minor fuerit angulus w; vbi quidem probe perpendi 

 oportet, quando X fuerit numerus fatis magnus, tum valo- 

 lem Xitterae B vnitatem excedere poITe, etiamfi angulus i») 



fuerit 



