Euolutlo harum formularum, fi fola p pro variabili 



accipiatur. 



J. 2.6, Quemadmodum iam vidimus, cum fit 



3x(||) = 9.(||) + ax(||). 



tum fore 



ita fi porro diiTerentiemus, ex fola variabilitate iplius p 

 prodibit : 



p. aa:('if) = a.(^) + 3ax(5^), 

 max(|^) = a.(^) + 4ax(3|L^3), 

 HP. 3 X (?^) = a . (',i|) + 5 a X (,-|^j , 



vnde generaliter habebimus 



9xf^^ = a.r^Uvaxf_?:VV' 



hincque deducimus fequens 



Theorema generale a. 

 Si fuerit fVdx:=LZ, tum femper erit 



dy^dp'^/ Kdx^^dfdp^^J '' vax^a/+^ap^-v 



J. 27. Quodfi iam vlterius quantitas Q. pro varia- 

 bili fumatur, et dilTerentiatio continuo repetatur, inueftiga- 

 tionem fequenti modo fufcipiamus. Quoniam elementa d x 

 et dy nihil turbant, proficifcamur a formula fupra inuenta : 



'K^=3-Q-v..(^). 



vnde 



