vnde fit vel 2 ([) = ^, ideoque $ = | ^; vel 2 $ = tt -I- ^, 

 ideoque (p = 90° H- 1 0. Hinc igitur patet alterum axem Tab. n. 

 principalem O F angulum A O C = ^ bifecare, alterumque Fig- a- 

 OG, huic normalem^ angulum BOC bifecare. Deinde vero 

 erit 



/g = a a iin. ^ et //-{- g g = 2 a a, * 

 vnde colligimus: 



(/-+- gf z= 2 a a (i -f- fin. ^) = 4 a a cof. (45° — i ^*, 

 ideoque erit 



/+g=:2acof(45®— 10- 

 Simili modo habebitur: 



(/- g)=^ = 2 a a (t - fin. ^) =: 4 a a fin. (45« - § 0)*, 

 confequenter 



/— g = 2afin.(45° — 10* 

 quocirca habebimus 



/zzaCcof (45°-i^)-^fin.(45°-i0] = acof.|a./2, 

 fimilique modo 



gzzza [cof (45^- i - fin. (45°- l^)]=a fin. i ^./2, 

 qui valores manifefto fatisfaciunt; fit enim 



/g = a a fin. $ et //4- g g = 2 a a, 



haecque folutio perfe^e congruit cum ea quani olim de* 

 deram. 



Nbua AUa Acad, Imp, Scient, Tom. IX* T SO- 



