•■— ■ ■ 178 ' /■ ■ 



concavam , feu radmm ofcLili atque normalem ad eandem 

 curvae partem cadere^ ita haec aequatio : ^^ zz: ^^-^- pro- 

 cul dubio fignificat, radium ofculi normalemque effe quidem 

 aequales, fed ad oppofitas partes cadere, h. e. curvam ver- 

 fus axem effe convexam. Operae pretium videtur , in na- 

 turam illius curvae follertius inquirere, cui haec proprietas 

 cum circulo eft communis , quod radius ofculi ubique nor- 

 mali fit aequalis fed oppofitus. Curvam refultare videbimus 

 transcendentem infignibus proprietatibus affeQam; res quo- 

 que per fe eft notatu digna%, idem problema ad curvam per- 

 ducere omnium fimpliciffimam, fi curva verfus axem fit con- 

 cava , ad curvam autem transcendentem , fi curva verfus 

 axem fit convexa, 



J. II. Eft itaque aequatio propofita: yddyzzzd^^ 

 feu pofito dy ~ p d X, 



ydp — dxii-hp-) — ^y^Y^^^ > 



unde fit ^^ rz -^^ , et inte2;rando 



l y ziz l a -h II {i -{- p p) y h. e. y — a]/ {i -i- p p). 

 Hinc porro habetur 



— Vir^~a-) = et dx — 7^^^, , 



cuius integrale eft 



x — h—al y^vir^-^^^) — a l -±-^ -. . 



Vnde porro habetur 



denotante nempe e bafin logarithmorum naturalium, ideoque 



2 {X — b) X - h 



0.° e *' — 2. ay e «■ -i- a^ zz: o , 



vnde 



