S==» 245 S-— 9 



§. 4. Praemiffis his obferuationibus, nulla difFiculta^ 

 te obnoxiis, difpiciamus quot diuerfis modis in Polygono 

 propofito im ( i — ^) laterum i — 1 diagonales ita du- 

 cere liceat, vt Polygonum in i mgona diuidatur. Hunc in 

 finem vocetur ifte refolutionum numerus, 



Pro m — gono zr A, 

 ' ' 2 m — z - - —B, 

 --3m — 4--=C, 

 --4m — 6--— D, 



Pro [(i — 3) m — {2 i — 8)]gono=:W^ 



- - [{i — 2) m — {2 i — 6)] - - " z= X, I 

 • - lii -i)m — (2t — 4)] - - - =Y, 



- - [im — (si — 2)] - - - - ~Z, 



inftituaturque primo enumeratio pro Polygoni propofiti aii^ 

 gulo quolibet A. Ex hoc igitur angulo A manifefto duas? 

 diagonales educere licet, a quarum vtraque Polygonum ita 

 diuiditur, vt ex vna parte reperiatur mgonum, ex altera 

 vero [(i — i)m — (1 i — 4)]gonum, quorum illud, per hy- 

 pothelin, A modis, hoc vero Y modis diuerlis in mgona. 

 refolui poterit , ita vt hoc modo 2 A Y refolutionum modL 

 oriantur. Tum vero ex eodem angulo A duplici modo dia«r 

 gonalis ita educi poterit, vt ad vnam eius partem repe-^ 

 riatur (^m — 2)-gonum, ad alteram vero [(i — 2) m — 

 ( i — ^)]-gonum5 quorum illud B modis, hoc vero X mo-* 

 dis refolutionem in mgona admittit , vnde 2 B X refolu-- 

 tiones nafcuntur. Ex eodem porro angTilo itidem duplici 

 modo diagonalem ducere licet, ita vt ab» ytiaque Polygo- 



Hh a ' '" nuuL 



