BINOMIALI. J05> 



terarum m et « pendere , fed perinde fe eflfe habi- 

 turnm , fiue hie liteme m et n denotent numeros 

 integros fiue ahos numeros quoscunque. Hoc ratio- 

 cinium non vulgare probe notetur , quoniam ei to- 

 ta vis noftrae detrronftrationis inititur. 



§. 7. Hinc facilis nobis via aperitur , vero« 

 valores omnium coeffkientium A, B, C- £), E etc. 

 inu.niendi, dum fcilicet literas Tu et « tnnquam nu- 

 meros inr-gros fpe^tamus , .quandoquidem hinc eae- 

 dem determinationes oriuntur ac fi quoseunque alios 

 numeros denotarent. Spectatis autem literis m et n 

 vt numeris integris \tique habebimus [/«]' — (1+A*)" 1 

 et [«]=: (r H- xf,. vnde liarurn formukrum produ- 

 crum erit [m] [n] — (t -^- x) m ~ hn ' iam vero haec 

 poteflas euoluitur in hanc feriem : 



- 1 wi-f-n „ , m-+-n m-^-n -„> . m-+-w m-f-n— ' 771— f—r? — 2 v 3 



* — r~" • Jl — I -, . »t ' — 1 — . r • .V 



1 I. 2 I 2- Z 



mmc igitur fl literas m et « in genere fpi-ctemus 

 func feiriem ifto .fig.no- \ni-\-n\ indicari oportet , vn- 

 de hanc inffgrrern veritatern» nancifeimur, femper efle 

 [m].[n]zz.[m-\-n] quicunque etiam numeri loco 

 itfarum literarum adhibeantur: 



§. 8. Cum igitur binae huiusmodi: formulae: 

 (/«] et [«] in fe inuicem ductae praebeant fimplicem 

 formulam eiusdem indolis , ita etiam plures eiusmo- 

 di formulae in fe inuicem ductae ad fimplicem rcuo- 

 cabuntur , habebimus fcilicet fequentes reductiones 



[m] . [«] — [/« -f- «] 



[m] , [«] . [ /)] =r [w -f- « -f- />] 



[/«] . [«] . [p] ,[q]—[ m -\-n-\-p-\-q] etc. 



O 3 hinc 



