DE NVMERIS PRIMIS. 137 



tur areolis refpondentibus fub refiduo a. diuifor ifte 

 primus P infcribi debebit , quod ergo negotium per 

 omnes paginas fequentes facillime abfoluetur. Dum« 

 modo igitur pro qualibet columna prima areola con- 

 ftet, cui numerum primum P infcribi oportet> tum 

 per omnes paginas fequentes areolae, quibus idem nu- 

 merus infcribi debet, facillime definiuntur. 



§. 7. Sumto autem numero primo quocunque 

 P, minimus numerus, cuius minimus diuiforeftzrP 

 cft femper PP, in cuius igitur areola omnium pri- 

 mo numerus P infcribendus erit ; ita fi proponatur 

 diuifor 7, is in noftra tabula prirnum occurret apud 

 numerum 4.9 — 30. 1 4- 19 vbi eft ^— 1 et r— 19$ 

 at fi diuifor proponatur 11, minimus numerus, cui 

 is in noftra tabula refpondebit, erit 11*11:121, pro 

 quo erit qzz^ et r — 1 ficque in prima columna 

 vbi r — 1 apud q — 4. occurret numerus 11, qui 

 deinceps pro eadem columna conuenict omnibus va- 

 loribus, qui funt 4+ 11 — 15; 16 \ 374 4.8J 59 etc. 

 vsque ad finem totius tabulae. 



§. 8. Praecipuus igitur labor in hoc confiftet, 

 vt propofito numero quocunque P pro fingulis re- 

 fiduis r definiantur minimi numeri q, qui formulam 

 30 q -j- r diuifibilem producant per P ; haec autem 

 inueftigatio eo modo eft inftituenda , quemadn.odum 

 in (equenti Problemate docebimus , \bi pro diuifore 

 P fumemus 7 quippe qui eft minimus diuifor , qui 

 in noftra tabula occurrere poteft , propterea quod nu- 

 meri primi minores 2, 3 et 5 funt exdufi. 



Tom.XIX.Nou.Comm. S Pro- 



