206 DE RESOLVTIONE ft 



jroptcr refolutio pofteriorum harum aequationum 

 jro faciliori habetur quam illarum priorum , qua- 

 tenr.s nirr.irum de aliquo Lucre Poiygoni inuefti- 

 gando quneflio inflituitur. Beinde notare quoque 

 juuat , pro nnmero laterum Polygoni pari , totidem 

 aequationes vnius claflis occurrere ac alterius , nu- 

 merus fcilicet aequationum fingularum clarTium di- 

 midium rumerum laterum Polygoni adaequabit ; at 

 fi numerus laterum Polygoni fit impar , aequatio- 

 nes lineares vna plnres habentur , quam aequationes 

 lecundae dimenfionis , omnium icilicet numero , nu- 

 merum laterum Poly.goni exaequante, Aequationes 

 autcm iftae lineares primitiune, quae cof.a, cof.(c- + (3) 

 etc iuuoluunt , fub ifta forma propofitae ad refolu- 

 tionem Pdygonorum aptae non funt , quum has 

 aequationes omnia latera omnesque anguli Polygoni 

 ingrediantur; quare fi ex iisdem quodpiam latus vel 

 aliquis angulus determinari deberet , plura cognitu 

 neceiTnria fupponerentur , quam quae ad vniuscuius- 

 que Potygoni perfcctam determinationem requirun- 

 tur. Inm vero hae aequationes folutionibus aptae 

 cuauunt , quar.do per earum combinationem cum ae- 

 quationibus primitiuis lincaribus , quae Sinus inuol- 

 vunt , eruuntur iftae aequationes fecundi dimenfio- 

 nis , in quibus omnia quidcm Polygoni latera occur- 

 runt , numerus autcm angulorum binario deficit a 

 numero omnium angulorum Polygoni. 



15. Antequam perfpicue intelligi poflit , qua 

 ratione rcfulutio Polygonorum per aequationes in 

 praecedentibus ex^ofitas, abfolnaturj neceffarium eft vt 



dilu- 



