VIBRANTIBVS. 241 



omnem de infinito amphiboliam , quod in honorem 

 fludii mathematici dixerim , faliere nefcii , et omnem 

 inter nos tolles controuerfiam, 



§. a. Sed quam egregie ipfa experientia docet 

 atque confirmat coexiftentiam vibrationum in ohorda 

 tenfa , dum quaeuis \ibratio fimplex feorfim orga- 

 co auditus diftin&e percipitur ; experimentum yolo 

 rjotiflimum , quod nondum fuerat explicatum , cum 

 in vna eademque chorda faepe fimul duo pluresue 

 foni percipiuntur , inter quos eminent fonus funda- 

 memalis emsque duodecima ; imo muficus attentus 

 fubandit atque diftingnit tertiam maiorem o&auae 

 duplicis fiue decimam feptimam fimul fonantem ; 

 fonant vtique et ipfa octaua cum odaua duplice 

 qui vero foni ob nimiam confonantiam difficulter a 

 fonp fundamentali dignofcuntur. Mire placuit phae- 

 jiomeni explicatio mea Magno Eukro , quam ean- 

 dem prorfus reiecit figaciiTimus geometra de la 

 Cratige. Exemplum afferam fimjlicifhmum \t cla- 

 rius pateat quod rcs eft. 



Sit p aequalis femicirculo, cuius radius vnitate 

 exprefius eft ; ponatur longitudo chordae — /; fuma- 

 tur in chorda abfciffa x; fit pio fono fundamentali 

 maxima elongatio chordae ab axe zz a et pro fono 

 tertii ordinis — 6; fit denique pro abfciffa x, appli- 

 cata —y\ crit aequatio ad curuam chordae pro fo- 

 lo fono fundamentali y — a fin. y p et pro eiusdem 

 duodecima y — : 6 fin. i-f p; pro ambabus vibrationi- 

 bus coexiftentibus habes itaque jzrafin.yp+ Sfin.^p 

 Tom.XlX. Nou.Comm. H h fac 



