242 DE CHORDIS. 



fec 6 — o folum audics fonum fundamentalem ; po- 

 ne e contrario (quod haud difficulter obtinetur, vt 

 conftat per experimenta mufica) a — o, percipies 

 folam duodecimam : denique fi fenfibilis fit ratio 

 inter a et §, ambo foni fimul percipiuntur ; prae- 

 minebit alteri fonus , pro quo maiores et fortiores 

 militant elongaticncs: haec indicat theoria noltra , 

 confirmat experientia ; quid dubium mouere poflit 

 vel vllam haefitationem , nullus videre poffum. 



§. 3. Ab exemplo in chordis muficis fumpto 

 progrediamur ad aliud , difficiliores quidem ac fu- 

 blimiores calculos poftulans , quod vero plures fonos 

 coexiftentes eosque admodum diftindos (ed valde dis- 

 fonos auribus ofTert. Scilicet in arte mufica adhi- 

 bere etiam folent laminas chalybeas variae dimenfio- 

 nis, quae combinatae ludum efFormant gallice ca- 

 riilon didum ; huiusmodi laminae prismaticae lon- 

 giulculae , c filo fufpenfac , percutiantur > plerum- 

 que pro re nata tres % quatuor pluresue fonos , di- 

 verfos , diftin&os , atque plenos fimul edunt. Dc- 

 dimus autem , llluftris Eulerus et ego , integram 

 horum fonorum et vibrationum , quibus quisque fo- 

 nus debetur , theoriam , cui multas fuperaddidi ob-* 

 feruationes experimentales , quibus abftrufa haec theo- 

 ria egregie confirmata fuit. Viam ingreffus fum 

 planc fimilem cum ea, quam calcauerat Newtonus in 

 aurea theoria fua de coloribus ; modum oftendi quo 

 ad lubitum fonus quisque fupprimi poflit ita , vt 

 vnus folus retineatur. Poftquam enim intellexiflem 

 laminam inter vibrandum riguram affumere angui- 



formem, 



