VIBRANTIBVS. 247 



KHil ctiam finient cum vibratione tardiflima , vnde 

 intelligitur qui fiat, vt folae chordae vniformes egre- 

 gia gaudeant proprietate , quam Illuftris Geometra, 

 D. D'Alembert prftnus in iilis fagaciflime animad- 

 vertir , fcilicet quod pro qualicunque curuatura ini- 

 tiali , poft quamuis vibrationem fundamentalem quae- 

 vis chordae pun&a in ftatum quietis momentaneae 

 reducantur r cui ego theoremati plane confentio, mo- 

 do nullum fit , in curuatura aflumta , pun&um , 

 quod contradictionem implicet cum hypothefi , qua 

 fingulae motiunculae pro infinite paruis habentur. 

 In hanc hypothefin impingunt omnes variationes 

 quae fiunt per faltus ; oportet , meo iudicio , vt ra- 

 dius ofculi pro quouis puncto poflit pro infinite 

 magno haberi , id eft , infinities maiore , quam, ver- 

 bi gratia , longitudo chordae. Haec quidem pro vi- 

 brationibus plurium ordinum coexiftentium , quae 

 fingulae quietem ofrerunt momentaneam , quoties vi- 

 bratio fundamentalis ad eam perducta eft; at vero 

 cafus iftevnicus eft inter infinitos ; etenim vibrationes 

 diuerforum ordinum polTunt non fimul incipere et 

 ne tunc qnidem deficit principium noftrum % ita vt 

 hoc trtulo lolutio noftra poflit pro multo genera- 

 Iiort habtri T quam quae a fummi& Geometris. im- 

 pertita fuit ; lndicat enim methodus. noftra fore, vt 

 fingulae vibrationes vnius eiusdemque ordinis abfol- 

 vantur et reciprocentur eodem modo ac fi nulli 

 alii vibrationi fint permixtae. Hinc oritur theorc- 

 ma generalius. 



Qmt- 



