LANCIVM LIBRAE. 319 



2-f^fXtfC0f.(90 O -f fJi f)> ^^^cof.( 9 o°+/rp.-X;) 



vbi notetur efie 



fin.(90*+ jju)=coCfAJ et fin. po^ + ^Qji + X) — cof^jx-f-X); 



cof.(pa° + |fc/)s:-finr^retc0r»(^o o 4-*(^- : + : X)--fin.;(jx + X> 



Ynde. patet» motum huius lancis non amplius effe 

 regularem , fed eo magis a n otu penduli fmplicis 

 effe reaffurum , quo maiores fucrint coeificientes bi- 

 norum poftremorum terminorum. Quin etiam ifte 

 motus perturbatus ita repraefentari poterit , fecun- 

 dum principium Celeberrimi Bernouhu , vt fit per- 

 miftus ex triplici ofcillationum genere, quorum pri- 

 mi tempus vnius ofcillationis fit zr — , (ecundi ve- 



ro — ,-^r et tertii ir i - 7r '--. ; haec fcilicet permix-. 

 tio ontur ex motu ofciliatorio iugi. 



§; 31. Hinc igitur iterum cfifcimus, quomodo- 

 cunque tam ipfum iu^um quam altera lanx initio 

 ad motum fucrint concitati r nullum plane motum 

 in altera lance generan' poffe ,, idi quodl memorato 

 experimento 1 aduerfarr videtur. Verum probe notan- 

 dum elly nos hic tantum de ofcillationibus minimis 

 loqui , vnde neutiquam affeuerare poffumus , talem 

 communicationem in maioribus ofcillationibus locum 

 habere non poffe. Qux niam enim angulos >), 3- et w 

 tam paruos affumfimus, vt loco eorum finuUm ipfos 

 angulos, loco cofiflunm. vero ipfam vnitatem fcri- 

 bere I:ceret , euicleris eft, .fi ipfos finus et cofinus in 

 calculum iiurouucere vtluiffemus , inde vtique in- 



gens 



