3 2S DE MOTV OSCILLATOIRO 



pro altera autem lancc Q. habebimus has : 



• tjjt*— -l— et 1V * *JdT>-^ r 

 atquc ex his quatuor aequationibus motus vtriusque 

 lancis determinari debet. 



§ 7. Iam motum angularem ipfius librae ag- 

 grediamur ; ac primo quidem .momenta omnium vi- 

 rium quibus follicitatur refpedu punfti fufpenfionis 

 O coliigi debcnt. Hic igitur primo occurrit pio- 

 prium librae pondus M, quod in centro grauitatis G vni- 

 tum producit momentum z. MOGfin.C[)i:Mf fin.CjX 

 Deinde vero tenfio P momentum producit zzPflfin. 

 OAP. Eft verohic angulusO AP — po^ + a-Cp + ^ 

 cuius finus zz cof. (a - (f> + >)) , ita vt hoc momen- 

 , tum fit 



Pflcof(fl-$ + 'vj) = P(/cof.(>|-Cl))-^fin.(ii-4))). 



Quod momentum pariter ac primum tendit ad an- 

 gulum Cj) imminuendum. Ex altera parte tenfio Q, 

 momentum exerit -Q.OB fin. O BQ: eft vero 

 angulus OBQ- 90° -+- a -+- Cp — 3", cuius finus eft 



cof.(a -+-(]) -3-)=cof.tt.cof.(Cp-^)-fin.« fin.($-$) 



vnde iftud momentum erit 



Q. (/cof. ($ - 3) - e fin. ($> - S)) , 



quod ad declinationem Cj) augendam tendit. Hinc 

 igitur per principia motus deducitur haec aequatio: 



V dd ®~ Mc/w.(p — P(/cc/.'-Q— $) - g/m .fa -0))) H-a(/co/.(^-& ) - e/Mfc-») 



§. 8. Nunc igitur ternos noftros angulos dc- 

 dinationis •>), 9- et (J) tanquam infinite parnos fpe- 



ctemus 



