IN LIBRA OBSERVATO. 329 



ctemus, vt eorum cofinus vnitati , finus vero ipfis 

 angulis aequales reputari queant \ tum igstur erit 



x — e<^-\-f-\-b^; y=ie-f§-\-b 

 x'-f-e <p-b$i y=/ +/$ -+- b 



et nunc quinque noftrae aequationes induent fequen- 

 tes formas : 



t e dd$-+-bddi\ — ._. Ti» i TT — JA.H — I — L 



l ' — TJdu T» - u *£*<* — l 



* 1T —edi$ — bdd* Q » . \\r -t-fdd $ — . __ Q. 



111 T&JJi — "T 1 * * i£di» — L 



-r _drt$ _" Mc(p — P(/—gfti — 3 )-+-!(/— e ($ — »)) 



V * jgdt 1 — " Jffl~.fc.4 * 



'§. 9. Ex his a^quationibus primo tenfiones P 

 et Q definiri opportet , id quod commoriiffime fit 

 >ex aequatione lecunda et quarta , vnde , quia mem- 

 bra priora J /*A -iunt -quafi infinite parua erit .Pzz L 

 et Q_— L , qui valores proxime veri pro reliquis 

 aequationihus fuffki-unt, ita vt nobis .relinquamur tres 

 ftquentes aequation^ : 



T eddt$ + *■ dd-ri — _^,. tjj __ c d d$ — b ddS — Cj. et 



V -— 1? — Mc$ — 2Lf(f -f-L f ($-4-3 ) 



* i.g a F 2 ' Mft/j 



hic ergo ternae nofirae variab les >j, 9- et <J) maxi- 

 me inter (e funt permixrae , ita vt non parum 

 difEcultatis in earum feparatione occurrat. 



§. 10. Quoniam autem in his aequationihus 



ternae variabiles vbique vnicam dimenfionem habent, 



reci rramus ad eam methodum, qua iam faepius opti- 



rr*o cum (ucceifu (um vfus, fcilicet , conftituatur 



Tom.XiX.Nou.Comm. Tt tahs 



