ARGENTI CORNEA. 485 



tertextis paucis aliis , conftare diceres: quam metal- 

 licultores ibidem , pro plumbo natiuo corrupto, ar-. 

 gento largiter pirmix*o , vel fpecie quadam Minerae 

 argenti vitreae , habuerunt , et \ulcano pro exco- 

 quendo argento tradiderunt, Nunc vero omnibus 

 fere fuperioribus locis fodinae ditiflimae iarn exhau- 

 ftis , argentnm quoquc corneum rarius effe incepit , 

 nec nifi in fiffuris fibrisque Spati pendentis et Cornei 

 jacentis in confpectum venire folet. 



Si datas ab antiquioribus autoribus huius mi- 

 nerae defcriptiones examinemus , primo intuitu vife- 

 rimus , illos ferme omnes folummodo femipellucidi- 

 tatis, coloris cornei et dudtilitatis mentionem fecifie, 

 paucosque infuper liquabilitatem folo igne candelae 

 obferuaffe , et fic reli&is reiiquis qualitatibus laudan- 

 dam ideam fuperficialem fuppeditaffe. Recentioribus 

 ergo , antecefforum defcriptionibus non contentis , 

 magis de interno habitu partibusque conftitutiuis, 

 quam de externa facie folicitis , varias vias inceden- 

 tibus , omnes iliae ambigtiitates adfcribendae , quae 

 in nuperrima huius minerae hirtoria occurrunt. Ex 

 his namque Linnaeus , Cramerus , Wallerius, Cartbeu* 

 ferus aliique varii iuniores argentum hic pauco ful- 

 phure arfemcoque mineralifatum vel laruatum efle 

 contendunt. Cronftedius , chemicam viam nimis 

 ftricle incedens , occafione experimentandi deftitutus , 

 hypothefi veritati (imillima fifus , ab effeftu in la- 

 boratoriis metallurgicis vfitatiffimo ad effe&um offi- 

 cinae naturae concludens , vnicum acidum falis com- 

 munis hanc mineram confiituere dixit, Lebmannur 



Ppp 3 de 



