VERO ET APPARENTI. 571 



Trjccipuum igitur vitium huius demonftrationis in 

 •o latet , quod fuppofitum fuerit [a m atqualem effe 

 variationi parallaxeos akitudinis , quod nequaquam 

 verum eiTe poteft nifi ftatuatur IXzzmv, qui ta- 

 men arcus haud parum inter fe differunt, eft enim 



/ X : m v : : cot. 2 P M : cot. 2 P L , 

 <juod hunc in modum demonftratur : ob 



cof.ZL — cof ; 2P.cof.PL + fin.2P.fin.PL.cof.2PL 

 flet 



/Xfin.2Lrr:<£2PL.fin.P2.fin.PL.fin.2PL, 

 ideoque 



/X -</.2PL fin. P L. fin. P L 2 , 

 fimili vero modo fi habeatur arcus P M pro inuariabili 

 fiet 



*«v-</.2PM.fin.FM.fin.PM2, hincque ^—£§1£ , 



at per formulam noftram (III.) §. 5» conftat effe 



fin. 2 P L rr $ '&* 2 P M , 

 vbi B quantitatem prorfus inunriabilem defignabit,- 

 moiio P M fuerit conftans , hinc itaque deducetur 



d. 2 P L. cot. 2 P L~ d. 2 P M. cot. 2 P M , 

 ex qno fiet 



i_ x — cot. 2 P M. Tang. 2 P L. 



171 V 



Praeterea nec id omnino cum veritate crwciliari' 

 pott-ft , quod fupponatur in dtmcnflratione Celtb. de 

 h Landt 



M m : p. m : : cof. 2 M P : jul M m , 



C c c c a nam 



