VERO ET APPARENTI. 575 



Si vero ab angulo \\j fupra inuento, eam fubtraha- 

 mus partem. quae a vanabilitate parallaxeos rdultat , 

 inuenietur pars ex variabilitate dechnationis oriunda, 

 pro cuius tangente omnino fine fenfibili errore adhi- 

 beri poterit r - 5 — • , faltem pro vfu Aftronomico hic 

 valor fatis exactus haberi debet. 



20. Dcnique fi ratio habenda fit mutationis 

 quam refradio aftri fubit , ob quam paralklus eius 

 apparens a vero aliquantum differre poteft ; angu- 

 lum quem parallelus a-pparens cum vero conftituit , 

 fequentem in modum definire licebit. Ante omnia 

 vero monendum eft , nos heic per parallelum aftri ve- 

 rum , non eum intelligere , quem defcriberet fi nul- 

 la plane adficeretur refraclione , fed iftum , quem 

 defcnpturum effet ab aliquo puncto , fi efFe&us re- 

 fraiflionis effet conftans; praeterea vero iam mentem 

 omnino abftrahimus a mutationibus ex Parallaxi et 

 declinatione oriundis , ita vt fupponamus aftrum 

 nullam plane agnofcere Parallaxin et eandem con- 

 ftanter retinere declinationem. His fuppofitis defi- T ; ^ 1 ^' 

 gnet P Z meridianum alicuius loci , Z M L, Z m X •" '. 

 circulos verticales flbi proximos , in qnibus L, / ex- 

 hibent loca quaccu-uqus aftri vera et M, m adparen- 

 ti:i ob efTectum fcilicet refracnonis , tum.autem po!o 

 Z interuallis Z M, Z L defcribantur arcus circulo- 

 rum minorum M .», L "A, fumatur «jjl — /X et du- 

 cantur arcus circulorum rr.aximorum wM,{jiM,/L, 

 nec nou P M, PL; quo fado omnino liqtiet angu- 

 lum paralleli vcri , • cum apparente eum effe , quem 

 arcus [x M cum m M conftituit , fi nimirum refra- 



dio 



