12 



deinde cum fit 2£± differentiale formulae x — £, erit per 

 redudionem : 



fdy 3 p =fdp p . 20 — Qp p (mfrr f) 



-/(x~|)a.a P p. 



His igitur coniungendis integrale formulae propofitae erit 

 P (px-y) + Qpp (x~f) -f(px-y) dV-f(x-f) d.(±pp t 



unde evidens eft jjartes poftremas integrales nihilo aequa- 

 les fieri debere. Hinc fdmtis diilerentialibus ftatui debet 

 (p X — y) d P -+- (x — |) 3 . Q p p rz o , 



quae aequatio per px—y divifa dat d P -+- 1 3 . Qp p rr o, 

 five 3 P -f- p dQ_-f- 2 Q_d p - 6, qaae eft eadem aequatio 

 inter P et Q,, quam prior folutio fuppeditavit. 



§- J 7« Quoniam fupra vidimus hanc formulam 



(x — *— p y) d p 



*-*-!- — |~ integrationem admittere 3 fa&a applicatione 



(r +p/)) 5 

 hic erit P — - . et Q.rr - -. Speftemus nunc 



(i+ppf (*-*-pP? 



quantitatem P tanquam cognitam et videamus an pro Q 



eundem valorem reperiamus. Cum igitur ?)V rz ~ 3 P — P_ 



(i-h-ppf 

 aequatio inventa evadet 



"" 3p9 P +p9a+aaap = o 9 

 (i -+ p pf 



quae dufta in p praebet 



a 



