HISTOIRE. 1*7 



cie major, atit sub animae quadam vi magis exculta, major 

 occurrat, notarn esse, repeto; in genere vero de cerebro m 

 turioiis plerumque nulla praeter naturam offerente, ill. Pinel, 

 testem fide dignissimum habeo. 111. Gall cerebra hominum 

 paucissima secuit; et in certis hominibus certam partis cu- 

 jusdam cerebri se observasse magnitudinem , nunquam ab 

 eodern accepi. Quaenam etiam magnitudinis norma habe- 

 retur ? 



Omnia quae de partibus cerebri humani majoribus 

 vel minoribus a cl. viro afferuntur, ex craniorum inspec- 

 tione collecta sunt. Cranium enim a cerebro formari cre- 

 dit, ut pars cerebri magis exculta cranium eo loco extror- 

 sum eievet, vel in-trorsum trahat; minus exculla, utque ex- 

 terne tali in casu vel protuberanlia vel impressio animad- 

 vertatur. Cranium, quando formari incipit, cerebro utut 

 paiti prius exhtenti et nobiliori iri genere adaptari, idem- 

 que a cerebri gravioribns vitiis postmodum quoque mutari 

 posse, nullus negabit. Plurima autem cranii *a cerebro ne- 

 quoquam pendent, ut sequentia probant. 



1. Cel. vir, quo loco cranium externe elevatur, ce- 

 rebri partem eminentem in cau a esse, eflatur, ut saepis- 

 sime in cranii superficie externa piotuberantia, ubi_interna 

 aequalis, nec (uti ex Gallii mente esse deberet) concava 

 est; eminentiae porro maxime irregulares, saepe hic illis 

 dispersae, vel in altero tantum latere occurrunt, cerebrui» 

 autem a solita formatione non aberrat. 



t 2 2. Ab 



