multiplicatoris quaefiti m inveftigari oportet, quippe quo 

 invento forma integrata erit 



mtd 3 z-+ dd% (ms-~ d.mi) -+- d% (mr — d.ms -+ dd . mt) ■+• 

 -+ z (mq — d ■ mr H- dd . mj — d 3 mt), 

 aequatio autem, unde valorem ipfius m erui convenit, elt 

 uti invenimus, m p — d . m q -+ dd . mr — d\ ms -+ cT. mt~o. 



§. 8. At vero inverfo ordine integrationem a termino 

 primo inchoare licet, fiqnidem hinc orictur prima integra- 

 lis pars zfmq , cuius differentiale fubtractum relinquet 

 dz (mq —fmp) -+- mrddz -+msd'z -+. mtd^z. Ex prima parte 

 deducitur fecunda integralis pars dz(fmq — ffmp). Jam 

 huj us diflerentiale ablatum relinquet 



ddz(mr — fmq -+ ffmp) -+ msd 3 z -+- mtd*z. Hinc igitur 

 nafcitur tertia integralis pars ddz (fmr —ffmq -+fffmp), hti- 

 jus porro differentiale ablatum relinquet 



(i J £ 'ms—fmr -+ jfmq — f 3 mp) •+■ mtd 4 z, unde poftrema 

 integralis pais colligitur: 



d 3 z(fms — fjmr-+f i mq — / 4 mp) , quocirca fi hujus 

 differentiale auferatur , nihil relinqui debet , ficque perve- 

 rietur ad hanc aequationem : 



mt — fms -+ jfmr — f 3 mq -+f 4 mp ~ o , 

 unde pariter valorem multiplicatoris quaefiti m inveitigari 

 oportet. 



§. 9. Evidens autem eft hanc aequationem pofteriorem 

 egregie cum priore confentire, nam haec aequatio differen- 

 tiata praebet 



d . m t — ms -+ fm r — ffm q -+ f 3 m p ~ o , 

 haec autem porro differentiata praebet 



dd . mt — d . ms mr — fmq -+ffmp ~ o , 



quae rursus differentiata dat 1 ^ 



d\ mt 



