earum integrationem fufcipere aLifus fuerit* cum tamen, fi 

 formulae principalis /Zdz integrale fuerit cognitum, exinde 

 valores forrnulauim derivatarum haud diificulter deduci queant. 



§. 3. Ad hoc clarius explicandum confiderabo hic for- 

 mulam fimplicissimam f--——^ quae exprimit arcum circu- 

 larem , cujus sinus zz %. Quod fi jam hic ftatuatur 

 % —v (cos 3- '-+■ / — - i sin 3-), ita ut quaeri debeat forma fini- 

 ta, quae exhibeat arcum, cujus sinus eit v r ,cos $-+-}/'— i sin 9-), 

 facile patet, facta hac fubftitutione refolutionem formulae 

 intepralis haud exiguas ambages poft ulare. Tum enim 

 •denominator induet hanc formam: / i— py (cos i3-^]/—j sinnS-); 

 unde ante omnia imaginaria elidere oportet, quod quidem 

 fieret fi numerator et denominator multiplicarentur per for- 

 mulam /(i — vvfcoszB- ~ / — i sin 2.S-}; tum enim denomi- 

 nator prodiret realis z= / T __ 2 vv ~ms % 3- -+. iA At vero nu- 

 merator fieret aeque intriCatus, fiquidem fignum radicale 

 etiamnunc involveret tani realia quam imaginaria, quae ta- 

 men a fe invicem feparari necesse eft. 



§. 4'. Hanc ob rem ipfum denominatorem ante omnia 

 in binas partes feparatas, alteram realem alteram fimplir.i- 

 ter imaginariam refolvi conveniet , id qLiod fequenti modo 

 commodissime praeftabitur. Introducatur quantitas s? ut fit 



s ^ / 1 — o vv cos 2 3 ■-+- z;% et quaeratur angulus w, ut fit 

 cos 2 ci> zfi tzrZ!i££ f i* et sin jwz:^-^; tum enim denomina* 



tor nofter induet hanc formam: V s Cos 2 'w — s / — i sin w 

 quae forma jam fponte tranfit in hanc: (cosw— /— i sinw; ys. 



§. ?. Nunc igitur fractionem noftram -j ?J ' ■- multiplice- 



mus fupra et iulia per cos <o -*--/■— rsin a, eaque abibi in 



hanc 



