■■ 232 S 



£E NUJMERIS 



qui semel vel p luries in sun.mam duorum quadratorum 



resolvi posiunt. 



Aucfore C. F. KAUSLER. 



Conv.entui exhjbita cUe 5. Nov. 1800. 



I heoria fiictomm et numeiomm primorum inter difTicillimas 

 Analyseos Diophanteae disquisitior.es jure ponenda est. 

 Quamvis enim unusquisque numerus., ut aggre<ralum plurium 

 unitatum spectatus, sit quantitas ornni modo determinata, 

 piorsus tamen singulare est, solutionem problematis, an 

 numerus quicunque datus factores habeat, nec ne, omins- 

 que hujus rei perqui.siliones ad prh cipia Analyseos indeter- 

 minatae ducere. Hujus vero paradoxi ratio (acile reddi 

 poiest, si perpendamur, hanc quaeslionem plane esse 

 indeterminatam. Dantur eni.m . numeri qui muLos, quin 

 adeo infimtos habent fa tores ad quos mveniendos praeter 

 ipsum numerum plane nihil datum nobis est. Quemadmodum 

 autem ln geometria piopiietatc s v. g. tnanguli nondum ex eo 

 patent, quod ista figura sit tiilattra. 1 a etiam ad explo- 

 .randos factores cujusdam numeri, rumeius unitatum eum 

 componens, minime sulTicit, sed ejus in naturani [ eni ius 

 penetiare necesse est. Nulla vero numerorum proprietas 

 ad hanc rem magis idonea mihi videtur, quani quae a 

 C el Fermatio detecta a Cel La Grauge autem universa- 

 liter demonstiata ita se habet: ,, < mnem nnmerum mte- 

 .,grum non quadratum summam binorum, vel tritim, vel 



„qaatuor 



