7 

 F. s s = a a -h 2 ab p n coln$ -hhh v* n , 



II . tang.$> = t—t — t' 



b a-\-bv' eof. n 



J. g. Hic autem ftatim intelligitur, ipfam quanti- 

 tatem s loco ipfius v non eommode in caloulum in ! roduci 

 poffe, quandoquidem angulum $, cuius varia multipla oc- 

 currunt, nullo modo ex calculo eliminare liceret, vel faltem 

 fbrmulae inextricabilcs in calculum implicarentur. Quam- 

 obrem conueniet totum calculum ad folam variabilem Cp re- 

 vocare , ita vt nobis incumbat , ambas quantitates v et s 

 per iftam nouam variabilem (p determinare. . 



g. 9. Ante autem quam hoc exfequamur, obferue- 

 mus , denominatorem noitrae formuiae per binas variabiles 

 alfumtas s & <f> ita concinne expreffum iri, vt fiat 



a -4- b % n — s (co£ $ -f- / — i £n. $) 

 hincque totus denominator K 



(a -±-b z n ) x =z s x (col \<p -\- Y — 1 fm. A$}. 

 QuodfT igitur fupra et infra per cof A (p — Y — 1 Hn. X $ 

 multiplicemus, formula noftra propofita, retento adhuc nu- 

 meratore, fequentem accipiet formam: 



f v^-^dvjcolmQ + y— ifm. me)(co£\$ -y ~ifin.A(p) __ y 

 j . _ . 



c|uae contrahitur in hanc formam fatis fimplicem: 



f vm ~~* dv [eof, ( m _ x $) + / _ , fm. (m $ - X $}] „ 



Cuius valor cum poiitus lit —_P-|-QV — i# realia ab 



ima- 



