cumam fnerit normalis; tum erit tang. (p = |1 ~ -^|. Cum 

 nunc ex aequatione inuenta fit |i zz — s -, ftatui debebit 

 1 — — •&±$\ quamobrem fiat r ~v cof. (£> et ,y zz — v fin. $- 



r coj. cp J J- 



hocque modo aequationi inuentae erit fatisfa&um., quaecun- 

 que etiam quantitas variabilis pro v accipiatur. 



§. g. Hinc igitur cum fit x —t — r etjru- s, 

 erit x zz t — v cof. (j) et y zz u -+- i> fin. (J); tertia vero coor- 

 dinata tum erit %—Z}/(aa — v v). Quocirca (i in normali 

 produfta P U capiatur interuallum U Y zz v et ex Y ad 

 axem perpendiculum demittatur YX, erit 



C X z= C T — T X = t — v cof. $, 



XYz:TU+SY=u + ^fin.([), 



ficque erit, vt in praecedente conftru&ione , CXrrx et 

 XYzrj. Praeterea vero fi in Y perpendiculariter eriga- 

 tur Y Z zz z, erit re&a YZzz }/(a a — vv) et UZzza; vn- 

 de patet, fuperficiem quaefitam defcribi, fi centrum circuli, 

 radio a defcripti, fecundum curuam CU ita promoueatur, 

 vt planum circuli perpetuo ad curuam C U fit normale. 

 Hoc enim modo peripheria circuli ipfam fuperficiem quam 

 quaerimus defcribet. 



J. 10. Ex hac facillima conftru&ione patet, cur- 

 vam CU penitus arbitrio noftro relinqui, neque adeo opus 

 effe, vt eius natura ceita aequatione inter t et u expri- 

 matur; fed eam pro lubitu d ici atque adeo ex partibus 

 diuerfiffimis componi poffe. Haec fcilicet curua C U fun- 

 ftionem illam arbitrariam inuoluit, quam huiusmodi proble- 

 mata, quae circa fundiones duarum variabilium verfantur, 



F 3 per 



