Solutio. 



Quum hic circulus c ad circulum b prorfus fe ha- 

 foeat, ut circulus b ad circulum a, ideoque radius Nc~c 

 ex radio b eodem prorfus modo inveniatur ut radius b ex 

 radio a , omnes formulae J. 4ti adhiberi hic poffunt , fi in 

 iis loco radii a fubftjtuatur b, et c loco radii b. Habemus 

 itaque 



4 A 2 B 2 bc(C — b)(C— c) = cc[ABC — b(A 2 -{-B 2 )] 2 



H-2ABCbc[ABC— b(A 2 -}-B 2 )J-i-A 2 B 2 C 2 b 2 . 



Quare pofito hic b = ^^ , ut fit 



w = 4-CC + AB(|. 4 .), et 



ABC — b(A 2 -^-B 2 ) = ^ BC{3A ^ m 3B i~' kB) 



— A BC(3CC — AB) e |- Q b = — 



integra aequatione in Aa "* cg dufta nancifcimur 

 16 A B C 2 c (C — c) z= c c (3 C C — A B) 2 



-f- 2 A B C c (3 C C — A B) -4- A 2 B 2 C 2 , fiue 

 c c (9 C 4 -f- 10 A B C 2 -*- A 2 B 2 ) - 2 A B C c (5 C C + A B) 



4- A 2 B 2 C 2 = o. 

 Aequatio haec in fa&ores fponte ita diffoluitur 



[c (C C ■+- A B) - A B C] [c (9 C C -+- A B) - A B C] = o, 

 ut itaque binae radices fint c — - c A _^ | - , et 



A BC 



= AB(A-B) Q^ E# J 



9CC + AB ' "9 1A2-+-B2) — 17 AB 



J. p. Prior radix idem eft cum a radio circuli a 

 (§. 2.), qui nempe circulos A, B, b pariter tangit. Utra- 

 que verp radix a et c ex radio b inventa, qui erat 



ABC 



=YTXb ($•*•)> P oflto n=Z2 > 



n»lA3-+-B3) — (,S n» — I) 



fub 



