Hinc, cum fit ex J. 19. fh~gi, hoc eft AP.CRrBP.DR, 

 habebimus hanc aequationem refoluendam : 



x x fin. 0? — (a — x cof. a)(d — x cof. a) 

 quae euoluta abit in hanc: 



x x cof. 2 a z=z (a -\- d) x cof. a — a d , 

 ex qua porro deducitur interuallum 



A g x — - ( a -f- d ) coj. cc _^_ -/ n a-hd)*cof.gZ _"A_ } 



2 coj. 2 a — "V 4 co/. 2 a* co/. 2 a / ' 



Corollarium. 

 J. 26. Ex figno ambiguo parti irrationali praefixo 

 ibquitur duplicem dari valorem pro interuallo A o, quorum 

 vnus fuppeditat centrum circuli quadrilatero reuera infcripti, 

 alter vero dat centrum circuli qui quatuor tangit latera prc~ 

 du&a alius quadrilateri eidem. «circulo infcripti et a priore 

 tantum poiitione diuerli , quod quo clarius perfpiciatur , fe- 

 quenti exemplo hunc cafum Illuftrabimus. 



Exemplum. 



§. 27. Sit a — 10, d — $1 et -angulus 2^—120', 



Tab. IV. eritque x — — 3i+-/<3:p + i6.i ioi j jdeoque x = -f- 5* 291 et 



Fig. 2. x — . — 20, 791. Conftitutis igitur re&is A B ~ 10 et AD 



±z: 5§, ita vt angulus BADz: 120°,, bifecetur angulus ifte 



re£ta o'o, fumtisque in ea interuallis A 0=5, 291 et A o' z 



20, 791, pundum erit centrum circuli latera quadrilateri 



ABCD circulo infcripti contingentis in pun&is P, Q., R, S; 



pun&um vero o' erit centrum circuli, qui latera alius qua- 



drilateri A B C D , eidem circulo infcripti , et tantum pofi- 



Lione a quadrilatero A B C D diuerfi , produ&a tangit in 



punftis P', Q, R", S< 



Pro- 



