§. 18. Neque tamen diuturna fuit ifta laetitia mea; 

 rem enim paucis vt abfoluam, phoenomenon illud flammae 

 rubrae omnes ceterae, quas deinceps ad examen reuocare 

 mihi licuit, fpathi calcarei fpecies, x nec non creta , quin 

 ipfum adeo fpathum Islandicum puriffimum et pellucidiffi- 

 mum exhibuerunt; ex quo iufpicari coepi, proprietatem il- 

 lam ipfi adeo terrae calcareae communem effe. Inftituto 

 hunc in fmem experimento, rem reuera ita fe habere, re- 

 peri : iam enim folutio fpirituofa e puriffimis calcis falitae 

 cryftallis fa&a , fimili prorfus modo amoeno illo colore ru- 

 bro arfit. 



Cum igitur proprietas illa flammam rubro colore 

 imbuendi duobus diuerfis terrarum generibus communis fit, 

 detegendae terrae ftrontianae praefentiae ea neutiquam in- 

 feruire iam poteft; hocque intuitu nouiter detecla haec ter- 

 xae calcareae proprietas grata quidem mihi > at iucunda 

 neutiquam, fuit. 



J. 19. Repertis itaque nonnullis terrae noftrae cum 

 terra ponderofa, potiffimum autem cum calcarea, fimilitudi- 

 nibus: fatis numerofae earundem difcrepantiae impedire non 

 potuerunt , quominus de ipfa et propria terrae ftiontianae 

 natura fubdubitare inciperem , exiftimans , fieri poffe , vt 

 terra haec noftra nihil aliud forte lit , nifi memoratarum 

 terrarum , ponderofae videlicet et calcareae , intime inter 

 fe mixtarum productum. 



J. 20. Atque fufpicioni illi meae haec praecipue 

 argumenta favere et pondus addere, mihi quidem videban- 

 tur. Terrarum nimirum abforbentium a fe inuicem difcre- 



Vv 3 pantiae 



