. 4 20 i 



mia Parifienfis aftronomis faepius propofuit, et in quo fol- 

 vendo maximi geometrae diu licet fruftra fuerunt occupati. 

 Negotium hoc intricatum , variis tentaminibus fruftra fufce- 

 ptis, perfe&e tandem fucceffit viro celeberrimo De la Place, 

 qui modo prorfus novo opus aggreffus, fine ulla hypothefi, 

 e fola theoria Neutoniana , pro motu Saturni Iovisque per- 

 turbato aequationes deduxit, quibus uterque motus cunftis ob- 

 fervationibus perfe&e accommodatur , atque aequatio ifta 

 nomine fecularis celebrata optime explicatur. Methodus 

 itaque , qua magnus ille geometra ufus , nodum hunc Gor- 

 dium tam feliciter folvit, cum aliis methodis palmam prae- 

 ripere videatur , operae pretium exiftimavi, ceterorum pla* 

 netarum perturbationes ex iisdem formulis computare , at- 

 que nunc theoriam perturbationum Martis, quam aftronomi 

 parum perquifiviffe videntur , e formulis hisce computa- 

 tam, eo potius cum Academia pommunicabo, cum inter eam 

 Martisque aequationes ab aftronomo celeberrimo De la Lan- 

 de repertas ingens intercedat differentia. 



J. 2. Demonftratione fbrmularum hic fuperfedere l£- 

 cet, fiquidem eae ab acutiffimo au&ore plenarie fuerunt evo- 

 lutae, idque in libro qui in omnium aftronomorum manibus 

 eft ( Theorie cle Jupiter & cle Saturne, par M. cle la Place ; 

 dans VHiftoire de VAcad. Roy. des Sc. de Paris , Annee 

 1785* 1786.). Formam tamen formularum tantisper immur 

 tabimus, quo facilius feorfim poffint intelligi et computari. 



Sit itaque diftantia media Martis a Sole per diftan- 

 tiam mediam planetae turbantis M a Sole divifa ~ a , 

 motus medius planetae M per motum Martis mediurri 



divifus — n , 



lon- 



