» ! 434- " ' ■ 



mus longe iuftius > quam per folas obfervationes fieri un» 

 quam potuiffet. Gravis enim ifta quaeftioji utrum diminu- 

 tio eclipticae fit perennis an vero periodica, utrum itaque 

 fieri poffit, ut ecliptica cum aequatore unquam coineidat , 

 per calculum folummodo folvi potefL Si nempe calculus 

 eiusmodi diminutionis huius expreffionem praebuerit quae 

 nonnifi linus aut tofinus continet > eerto concludere licet , 

 eam non efle perennem fed periodicam ; atque expreffionis 

 illius valores maximi et minimi affignabunt limites . quos 

 ebliquitas transgredi nunquam poterit, Idem de motu pun- 

 ftorum aequinoftialium ex a&ione planetarum oriundo tenen- 

 dum eft. Cum inde annus tropicus neceffario mutetur , 

 quaeftio oritur haud levioris momenti, utmm haee variatio 

 fit exigua et periodica » an vero diiTerentia anni fiderei et 

 tropici fieri poffit enormis. Vtramque hancce quaeftionem 

 plenarie hic difcutere non inutile duxi, cum ea , quantum 

 equidem fciam^ nondum pro merito iit explorata. 



J. s-. Ouoniam variatio obliquitatis et anni, quam 

 indagandam nobis hic propofuimus, e motu orbitae telluris 

 oritur - v in motum nodorum variationemque inclinationis pla- 

 ni orbitae telluris cum alio plano fixo inquirere oportet ,, 

 . tibi quidem pro fixo lllud planum affumere licet, quod fi- 

 tum eclipticae Certa quadam epocha e. gr. anno 1700 de- 

 terminavit. Qua disquifitione eodem prorfus modo inftitu- 

 ta, quo motus nodorum inclinatiomsque variatio planeta- 

 ium repeiiuntur, e formulis iftis notiffimis, quae motum jfe* 

 eularem five momentaneum defmiunt, per integrationem a- 

 liae funt deducendae > quae non amplius a nodis & irrcli- 

 nationibus planetamm variabilibus, fed nonnifi a quantita- 

 iibus conitantibus dependent jper epochas elementomm iss 



tomia 



