26l 



ob majorem suam cum potas&ino affmitatem , pristina 

 sua connubia cum ammoniaco, natro et magnesia deserit 

 et ad potassinum transit : 



§. 5. Expositae in paragrapho antecedente metbodi 

 eo omnes nituntur , quod potassinum vulgare uberiore acidi 

 carbonici accessu , sive mediato illo sive in^mediato , ad per- 

 fectum saturationis statum perducitur. Mihi vero viam ab 

 illis metbodis prorsus diversam invenire licuit , qua quippe 

 Potassinum carbonicum in vulgari contentum 3 abundantem irt 

 eo partem alcalinam removendo , elicitur. 



§. 6. Potassinum vulgare quum non sit nisi sal neu- 

 trum imperfeetum , potassinum nempe carbonicum alcali qua- 

 dam copia supersaturatuni ; et cum alcali purum aqua facillirne. 

 Potassinum vero carbonicum difflcilius solvatur: prona utique 

 conjeetura est, Potassinum carbonicum uno et simplici erystaili- 

 sationis adminiculo ab abundante parte alcalina segregari posse, 

 quod si revera ita sese haberet , facillima certe via patesceret, 

 potassinum carbonicum ejusque largioris adeo quantitates obti- 

 nendi. Ast experimentorum eventus, de quo propriis et ex 

 proposito circa hanc rem institutis tentaminibus convictus sum, 

 con}ecturam istam prorsus omnino refellit. Potassini nempe 

 vulgaris solutio , lenissimo igne ad crystallisationis usque ( u- 

 ticulam evaporata, magnas quidem eas et pulchras crystallos 

 gignit , quas chemicorum nonnulli , potassinum earhonicum 

 esse , crediderunt ; quas autem reapse , quantumvis. repeti- 

 tis vicibus denuo solvantur et ad formandas crvstallos eva- 

 porentur , non msi ipsum potassinum vulgare esse , inven;re 

 inihi licuit. 



§. 7. Phoenomenori hoc , quod fallor an a ehemico- 

 corum nomine hodienum observatum est ? tariti mihi quidem 

 momend et menioralu adeo dignum vieletur, ut , nntequam 

 modum meum ,. potassinum carbonicum e potassino vulgari 



