— 370 — 



clusa videntur mihi esse ossa suilla , propter similitudinem eo- 

 rum cum ossibus hujus animalis ; caeterum nec id absolute af- 

 brmo , cum ea omnia ex ligno extrahere et cum ossibus suillis 

 pro lubitu comparare non penes me erat. Sufficit rarissimo 

 ostendisse exemplo, quod ossa ligno arboris intrusa a succis ejus 

 non putrescant, et arbor in meditullio paene suo perforata , re- 

 ceptis csibus, non pereat, imo crescat et quaquaversum dilate- 

 tur. Sed eadem arbor, quando vulneratur a corpore venenato, 

 pari modo perit ac animal, cui venenatum vulnus infligitur. 

 Cuneus ligneus, arbori viventi infixus', eam non necat ; ast in- 

 ungatur cortici ejusdem arboris tantillum olei cum aerugine 

 cocti , brevi morietur arbor ; id quod propria me docuit experi- 

 entia. Eodem oleo, aerugine eolorato, tincta charta et in folio- 

 la laurinis similia efformata , mortem intulisset infanti , qui illa 

 foliola temere masticabat, nisi beneficio naturae per vomitum a 

 veneno illo liberaretur. Ast ossa in arborem , licet violatam, 

 intropulsa , ut veneni expertia , non nocuerunt arbori , neque 

 ipsa periere, sed aeque illaesa sunt conservata , ac conservantur 

 animalcula succino inclusa. Perspicitur hinc convenientia, quae 

 datur inter vegetabilia et animalia , licet illa tantummodo vita 

 fruantur, uti contendunt philosophi ; haec vero et vivant et sen- 

 tiant. Non ne inest suus sensus etiam vegetabilibus ? Certe vi- 

 tam sine sensu, saltem ego, vix concipere possum. 



