— 4£6 — 



3 . tang $ ~ rt (i_fr-jcy> — ^ q 111 valor maximus ent, quando 



y maximum nanciscitur valorem , x autem evanescit , quoniam 

 ordinata y ratione abscissae i -4- x admodum exigua est. Repe- 

 ritur autem (pag. 686) valor ipsius y maximus fere zzz^o, i5 •* 

 proinde 



3 . tang <p zr: +.o , 00008 + o , l5 * o , 00004 — o , 000086. 



Quae tangentis variatio , pro angulis non majoribus quam (J) vel 

 aliquot gradus, respondet variationi anguli -i5 // vel 20", ideoque 

 non erat negligenda. 



§. 3o. Simul atque constitueram , aequationem longitu- 

 dinis lunae saecularem e formulis Euierianis deducere , examen 

 instituere coepi, annon ipsae series, quibus magnus ille Geome- 

 tra coordinatas x, y, definivit, rite evolutae, pro aequatione an- 

 guli (p unum alterumve terminum praeberent , qui neque sinum 

 neque cosinum ullius anguli , sed alium factorem non periodi- 

 cura, aut saltem periodo satis longae obnoxium, contineret ; id- 

 que examen ultra terminos quadrato excentricitatis telluris pro- 

 portionales non erat extendenduoi, a quo scilicet aequationem 

 lunae saecularem dependere Cel. la Place demonstraverat *). 

 Quem in finem calculus correctionum periodicarum supra evolu- 

 tus praemittendus erat, qui quidem docuit, seriem, qua ordinata 

 y exprimitur, nonnisi sinus angulorum continere , ideoque hoc 

 modo nullum terminum tempori aut quadrato temporis propor- 

 tionalem resuftare posse, quemadmodura jam videbimus. 



§. 3i. Rejectis omnibus terminis in excentricitatem vel 

 Inclinationem lunae etc. ductis, quoniam inde aequationes pro- 



*) V, Memoires de Paris. Annee 17S6. Sur Vequation seculaire de la Lune. 



