- 448 — 



nalem perducat, ideoqne ad aequationem saecularem invenien- 

 dam non sit idonea. Paradoxi hiljus fons sequens esse videtur, 

 ad quem detegendum plena atque prrfecta informatione analy- 

 :sis Eulerianae opus est. Aequatio lunae saecularis, quemadmo- 

 dum infra videbimus, hujus formae est . | — fySdr} denotante 

 dr tempusculum pro constante assumtum Quare si excentrici- 

 tas telluris », ut in toto libro Euleriano factum est, constans sup- 

 ponitur, haec aequatio fit | z~ yJ 1 r, ideoque speciem motus me- 

 dii mentietur : erit scilicet iUa longitudinis lunae mediae seu 

 motus medii pars, quae ex actione solis oritur, siquidem e theo- 

 ria gravitatis Neutoniana constat , singulas lunae periodos , ob 

 actionem solis tellurisque compositam, parte sua fere i8oma lon- 

 giores , motumque ejus medium tardiorem esse , quam si tellus 

 sola in lunam ageret. Unde sequitur , completam problematis 

 trium corporum solutionem terminos quoque continere debere 

 tempori proportionales , qui termini minime sunt negligendi ne- 

 cue simpliciter ut pars motus medii considerandi, si in factorem 

 ducuntur, qui non sensu strictissimo constans, sed vel levissimae 

 variationi plurium saeculorum spatio obnoxius est , quod ipsum 

 casu, quem jam contemplamur, contingit, siquidem factor k' 2 ex- 

 pressionis fx,* 9r, vi actionis planetarum in tellurein , lentara 

 quidem , at longo temporis intervallo satis sensibilem commuta- 

 iionem .suffert. 



§. 33. Quibus ;attente perpensis facile videbimns , cur 

 ista methodo aequatio lunae saecularis patefieri non poterat, 

 non solum quia Celeb. Eulerus excentricitatem telluris' ceu 

 constantem semper consideravit , sed praesertim , quoniam pro 

 axe abscissarum non , uti fieri solet , lineam fixam sed li- 

 neam mobilem assumsit , quae perpetuo ad locum lunae me- 

 dium dirigatur (pag. og) , ideoque non motum sed locum me- 

 dium tanquam cognitum desideravit , quod , concessa aequa- 

 tione longitudinis mediae saeculari , petitio principii est 

 unde factum est , ut omnes aequationes seu perturbationes 

 imotus medii prorsus e calculo egrederentur , quippe qua( 



