— 44o — 



dnntaxat situm ax?s, qiii pro cognito assumitur', non autem or- 

 chnatas super hoc axe captas , quas solas Fulerus examini sub- 

 jecerat, afiieiunt. Praeterea forma pro CGordinatis x, y, seu por- 

 tionibus earum yj 2 ?8 et js a V ($. i,[.) assumta sensu stricto non 

 est completa , siquidem factor « a constans supponitur. Quodsi 

 enim ob variatio-nem exce.nttieitatis telluris ponimus K 2 ~A+Br 

 -+~ cet. fi.et 



K$8 — x — (A -j- Br) («-f-/3 cos sp-+-cet.) et 



k 2 V~ j — (A + Br) (v sin sp -f- cet.) ; 



unde necessano in expressiones coordinatarum x, y, termini iu- 

 gredientur, qui sunt functiones temporis t; atque hi termini acj 

 aequationem saecularem p.erducerent , si pro axe abscissarum li- 

 nea iuisset assumta, non «d locum lunae medium, sed ad pun~ 

 ctum quodpiam fixum , e. gr punctum aequinoctiale directa. 

 Hinc tandem perspicimus , terminos, quibus aequatio saecularis 

 continetur , introductione novarum coordinatarum X , Y, (pag. 

 23 — 29) evanuisse , ideoque in aequationibus ( pag. 28. 29) 

 non amplius existere : unde pro eruenda aequ »tione saeculari 

 aequationes superiores (pag. 2?) sunt examinandae, in quibus 

 axis abscissarum fixus est. Quo nodo ex his aequationibus ae- 

 quatio longitudinis lunae saecularis erui possit , breviter irunG 

 ostendemus. 



§. 34. In aequationibus (pag. 22) 



t __ ddx , jxx . x — u cos (J) . cos 3> 



II. o == a -^ H- ^ -4- v y ~ u sin * -4- V ^ 



quantitates x, y, u, etc. ad Figuram 1. referuntur. Supposito 

 nempe loco lunae ad Eclipticam redueto in Y, centro solis in S, 

 telluris in T, ductisque TP, YX, normalibus ad axem abscissa- 

 rum. SX, est (pag. 12. i3) 



SX = x, XY = r , ST = w, SYzizv, TYzzlw, PST = $, 



Nova Acta Acad. Imp. Sc. T. XIII. 6$ 



