— 4-37 ~ 

 unde rreglectis terminis periodicis iit 



v* = a 2 ( i +1^, ^ = i +J* 2 , 1 = 4 -f | * % 

 ideoque 



r* = a«(i -hi^H-fx*), 

 unde sequkur 



R = — y(i+l^ + lx 2 +fa 2 -f-fa 2 A 2 -hIa 2 >c 2 ), 

 proinde (§.. 4.1.) 



VIII. 5|=— ^a 3 /ar[i^|a 2 4-(2-+-||a 2 )^ 2 --l.(iH-2a 2 )>t 2 ], 



§. 44» Primus hujus seriei terminus, puta 

 — mna 3 fd?(i -f-f a 2 ) = — mna 3 r (1 -}-f a 2 )., 



tempori r proportionalis, pars motus lunae medii est. Alter ter- 

 minus formae ffcdr, quatenus k constans supponitur, itidem ad 

 motum medium pertinet ; quatenus autem h variabilis statuitur, 

 ex hoc termino aequatio orietur , quae eandem periodum habet 

 quam variationes excentricitatis lunae , h. e. sex circiter men- 

 sium, de qua infra nonnulla dicemus. Quamohrem pro a-equa- 

 tione saeculari unicus superest terminus 



quae expressio cum illa, quam cel. la Place (loc. cit.) reperit, 

 convenit , excepto postremo termino in a 5 ducto , quem magnus 

 ille Geometra neglexerat. Haec igitur aequatio a quadrato ex- 

 centricitatis telluris pendens, ejusdem ent periodi ac variationes 

 excentricitatis telluris , h. e. periodi plurium millium annorum, 

 ideoque speciem aequationis saecularis mentietur. 



Nova Acta sicad. Imp. Sc+ T. XIII, 6g 



