quibus una species ab altera aliquando distinguitur. Idem omni- 

 no deberent facere et Zoologi , qui dentes , linguam et os pro 

 determinandis animalium generibus recipiuntj vestitum autem eo- 

 rum pro distinguendis speciebus constanter adhibere deberent, 

 praesertim , quando animalia non solum notis genericis , verum 

 etiam vitae genere et moribus inter se conveniunt , quemadmo- 

 dum Myrmecophaga et Manis. 



Omnes species Myrmecophagae teguntur pilis, teste Lin- 

 naeo , crassissimis ; ast in speciminibus Myr. didactylae , quae 

 in musaeo Academiae asservantur , velkis non crassum , sed 

 tenerrimum et valde densum deprehenditur. Myrmecophagae 

 vescuntur ibrmicis , melle, aliisque liquidis viscosis , quae Ungua 

 sua , extensili et longa , ex cavitatibus arborum extrahunt j diu 

 ferunt famem ; interdiu dormiunt , noctu vero opera sua per- 

 agunt 5 lente adeo incedunt, ut in aperto loco persequentem eas 

 hominem effugere nequeant. 



Manis quoque vescitur formicis ; linguam habet teretem 

 longam , uti Myrmecophaga , rictum oris angustum, edentatam, 

 corpus elongatum , ungues ejusdem fere magnitudinis et formae 

 ac Myrmecophaga j celeritate pedum non pollet ; et ^uo velo- 

 cior est humo, eo facilius praedam hanc assequitur. 



Ob has affinitates Cel. Buffonus , qui omnes Myrmeco- 

 phagas Americae indigenas esse crediderat, dixit eas in antiquo 

 orbe habere sibi Manem adeo aifinem, ut quasi haec absentium 

 personam sustineret. „ Les fourmillers , inquit , qui sont des 

 5, animaux tres singuliers , et dont il y a trois ou quatre espe- 

 5, ces dans le nouveau monde , paroissent aussi avoir leur re- 

 5, presentans dans fancien^ c'est ■ a - dire, le Pangolin et le Pha- 



Y y a 55 ta- 



^ 



