Est sane , ciir singiilari hoc miraculo immorer , quod 

 nempc nostrum sal sedativum , quantum ex adspectu et tactu 

 .conjicere ias est , adco inops aquae. crystallisationis , adhuc ia 

 tam incrcdibilem altitudinem extumesceret , postquam jani antea, 

 (exper. 21.) ultra tertiam partcm ponderis sui, per ablatum hu- 

 morcm aquosum amiserat. Extumescentia haec non potest oriri 

 ex sola adhuc residua crystallisationis aqua ; neque ex peculiari 

 fiuido elastico a vinculis concretae materiae libcrato , qcale hac 

 nostra aetate aeris specics vocamus. Nam neque embolus ex- 

 plosus est , neque aer ulla notabili vchementia prorupit ; neque 

 idem , cum tumor ebullientis massae cessaret , vel cum totus 

 apparatus refrigesceret, cum sonitu in tubulum invectus est. Vi- 

 detur ergo extumescentia illa solummodo effici per internam ele- 

 mentorum (vel particularum constitutivarum) decompositionem. 



Hoc experimento hactenus ad finem perducto jam nunc 

 agite inseramus experimenta fluidi aquosi (experiment. 21. ?.) 

 modo laudati , ratione reactionis in metalla. Verum priusquani 

 haec ad argumentationem idonea fierent: antea explorandum ve- 

 nit, quomodo ad metalla eadem sal sedativum haberet. 



E X p e r i m e n t u m 23. 



Relationem salis sedativi , tamquam reagentis medii , in 

 metalla rite dijudicaturo , mihi opus fuit , agnoscere , quaenam 

 sit summa quantitas ejus , quam aqua resolvere valeat. Illico 

 ingentem hic diversitatcm , cum pro variantes caloris tempera- 

 tura animadverti. Quandoquidem uncia aquae , in vase , cujus 

 pondus curate subductum constitit , rite ponderata, ad 7<J— 78" 

 thermo'metri Far. temperata , utcunque diligenter succuteres , et 



per- 



