uc Bg. 
Aan den buitenkant geheel door eene glasharde steenmassa 
omkorst, bevatte de kern eene puinsteenachtige draderige 
massa, die geleidelijk in de compacte korst overging. 
Dit verschil van kern en korst kon worden waargenomen 
in reeds voorhandene eigenaardige spleten, die alleen in het 
aan de lucht blootgestelde gedeelte voorkwamen. 
De barsten hadden de steenen, gedeeltelijk slechts tot aan 
de puinsteenachtige massa, gedeeltelijk tot diep in deze, 
gespleten en in het laatste geval waren bij de fijnere spleten 
de beide wanden door glasdraden aan clkaar verbonden. 
De gevolgtrekking, die hieruit gemaakt moet worden is dat 
deze kern dus nog taai vloeibaar was toen in den steen om de 
een of andere reden barsten ontstonden. 
Of het ontstaan der spleten aan contractie dan wel aan den 
schok bij den val op den grond, moet worden toegeschreven, 
is niet met zekerheid uit te maken. 
Te betreuren is het dat de fotografische opname van het 
Noordelijk deel van den krater niet geslaagd is. 
Daardoor kon van de kamlijn van den Merapi-top, die van 
het Noorden gezien zulke karakteristieke herkenningspunten 
vertoont, geen blijvend beeld bewaard worden. 
Daar het voor latere vergelijkingen van groot nut kan zijn, 
zal van dit panorama op het Noordelijk deel van den vulkaan- 
top eene korte beschrijving worden gegeven. 
Het Noordwestelijke gedeelte van den jongsten Kader: 
daar waar deze door de Blonkeng-kloof wordt doorbroken, 
bestaat uit eene steile piek. 
Naar het Oosten sluit zich aan den loodrechten wand 
dezer kraterpunt de eveneens zeer steile piek aan welke als 
het staan gebleven gedeelte eener grootendeels weder weg- 
gezakte prop moet worden opgevat en die door haar eigen- 
aardigen vorm en grootere hoogte van uit de vlakte gemakkelijk 
is te onderscheiden. 
Tegen deze piek werkt zich in het Oosten de prop op. waarvan 
de top op den 2%" Januari 1903, zooals eene meting uitwees, 
reeds eene grootere hoogte dan die der piek had bereikt. 
