het Zuidoosten te hebben verplaatst, want bij het tweede 
bezoek bleek dat de kloof tusschen prop en Noordelijken 
kraterrand slechts weinig was opgevuld en gaf alles aan de 
Noordzijde den indruk yan in rust te verkeeren, de steen- 
blokken hadden een vochtig aanzien, uit de spleten der prop 
steeg waterdamp op en aan de randen van deze hadden zich 
sublimaties van zwavel (ijzerchloride?) afgezet. 
Eene hooge temperatuur hadden de steenen aan deze zijde 
van de prop dus niet meer. 
De afstortingen hadden op dat tijdstip alleen aan het Zuid- 
oostelijk deel van de prop plaats en was tegenover het ravijn, 
waarin deze afstortingen terecht kwamen een inham in de 
prop ontstaan. 
Het gesteente aldaar had in tegenstelling met het donkere 
uiterlijk vän vochtige steenen eene witgrijze kleur en zichtbare 
waterdamp werd in de nabijheid niet ontwikkeld; de tempe- 
ratuur moet daar dus veel hooger geweest zijn en was het 
afstortende materiaal dan ook, evenals indertijd aan de Noord- 
zijde roodgloeiend. 
Deze steenafstortingen, aan de Zuidzijde niet meer door een 
kraterwal tegengehouden, kunnen zich tot groote diepte voort- 
zetten. 
Vooralsnog zullen de aanwezige ravijnen worden opgevuld, 
doch is de vrees geenszins ongegrond dat eene afschuiving 
van een grooter deel der prop eene steenlawine op groote 
schaal veroorzaken zal welke, hetgeen reeds in vroegere 
jaren is gebleken, groote gevaren met zich kan brengen. 
Aan de Oost- en Noordzijde door den jongsten kraterrand 
en aan de Westzijde door de staangebleven piek beschermd, 
worden voorloopig alleen de kampongs en koffietuinen aan 
de Zuidzijde gelegen door een dergelijk gevaar bedreigd. 
Wat de beweging van de prop betreft, deze is eene regel- 
matig stijgende, 
Door helder weder begunstigd kon, bij het eerste bezoek 
aan den vulkaan van uit de pasangrahan te Selo het bedrag der 
stijging in het tijdsverloop van twee dagen worden gemeten. 
