176 C. L. Treviranus, 



Volkam. fNorib. 210.): dicit enim Auctor, illud «floribus ver- 

 ticillatis et foliis singulo yerticillo subiectis* a ceteris differre. 



Rumex persicarioides L. , Virginiae et Carolinae incola , 

 secundum ea, quae Linnaeus de ipso habet, idem est cum 

 R. ucranico Hortor. Germaniae (Link. 1. c. 351.), de quo Ros- 

 siae australis botanographi Marschallius , Besserusque omnino 

 silent: nec differt specimen siccatum, iii Phytophylacio Will- 

 denOTiano sub prioris titulo asservatum. Eandem plantam 

 quoque esse Lapathum rubellum Moench. (Method. 355.), au- 

 topsia speciminis , omni fide digni , testari possumus. Radix 

 omnibus est annua. Caulis patulus, ramosissimus. Folia in- 

 feriora hastato - panduraeformia , superiora lanceolata , omnia 

 petiolata, acuta, margine crispata, integerrima. Florum ver- 

 ticilli approximati, pedicellis apice incrassatis. Valvulae om- 

 nes graniferae, dentibus utrinque tribus setaceis, latitudine 

 valvulae. Bractea yaginans flores ante anthesin omnino in- 

 volvit. 



Rumicis acuti nomine Linnaeum designasse R. nemoro- 

 sum S. (R. Nemolapathum L. Wallr. 1. c. 158.), in Observ. 

 botanicis, Rostoch. 1812. editis, ad yerisimilitudinem evehere 

 studuimus. Cel. Bernhardi (N. Journ. d. Pharm. 3 B. 2. St.) 

 hac in re dubitationi non amplius locum concedit, quae ta- 

 men restare debet , si perpendamus , Smithium sub Rum. 

 acuto (Engl. bot. t. 724.) intelligere R. conglomeratum et in 

 textu huius operis addere: R. acutum L. plantam esse du- 

 biam: hunc vero certissime esse R. acutum Hb. Linnaeani et 

 Lapathum acutum Raii. Ex altera parte monendum est: in 

 Museo Banksiano specimen R. nemorosi, originarium ex her- 

 bario Milleriano , R. acuti nomine esse designatum. 



Rumici aquatico JL. R. Hydrolapathum H. male coniungi, 

 uti 1. c. demonstravimus , iam docuit P. Boccone, dum (Mu- 

 seo di piante rare 112.) ita loquitur : La Britannica descritta 



