1-78 L. C. Treviranus, 



pagina superiori glabra, inferiori pubescente. Peliolus folii 

 lamina brevior, teres cum sulco longitudinali , plerumque 

 purpurascens. Stipula vaginans, membranacea, brunnea. Pe- 

 dunculus universalis alaris, folio longior, bifidus; ramis varie 

 divisis , ut flores demum in cymam perfectam , erectam sint 

 dispositi. Bractea, ubi pedunculus in ramos et ramulos divi- 

 ditur, solitaria, triangularis , foliacea. Pedicelli ultimi filifor- 

 mes, glabri, longitudine floris. Corolla patens, candida, fundo 

 virescens,, laciniis ovatis, obtusis. Stamina octo, corolla lon- 

 giora, antheris purpureis. Glandulae octo flavicantes germen 

 cingunt, cum staminibus alternantes. Styli tres, staminibus 

 plus quam duplo breviores. Semen triquetrum, angulis acu- 

 tis, integerrimis , lateribus concaviusculis , apice producto, 

 tamen obtuso. 



Habitat in Nepalia; nobis e seminibus educatum, quae, 

 a 1823 ex Anglia missa, hortum botanicum intraverunt. Flo- 

 ret fructificatque sub dio in serum usque autumnum. 



Intermedium quodammodo est inter P. tartaricum et P. 

 Fagopyrum: sed P. tatarico folia sunt potius sagittata, quam 

 hastata; flores dispositi in spicas axillares, elongatas, nutan- 

 tes; corolla virens minus patet, ac stamina superat; fructus 

 anguli autem constanter dentati ac rugosi observantur. Magis 

 nostro, praesertim respectu florum formae et coloris, accedit 

 P. Fagopyrum: sed ratione staturae duplo est humilius et 

 flores in racemum collocantur, non vero in cymam . multifi- 

 dam, ut in P. cymoso nostro. 



1 0. Ruta ( tuberculata ) pilosa , glandulis exasperata ; 

 foliis lanceolatis, obtusis, undulatis; caule adscendente, ra- 

 moso. 



R. tuberculata Forsk. Fl. Aegpt. Arab. 86?, ubi plantula paucis adum- 

 bratur, quae accuratiori descriptione digna videtur. 



