oaepenumero factum est, quod auctores quidam, in descri- 

 bendis animalibus non minus ac in vegetabilibus adumbran- 

 dis, exiguas quasdam, et illas inprimis praeterviderint partes, 

 quae microscopico sic dicto apparatu solent explorari. Haec 

 est notissima res. Rariora quidem, sed neutiquam inaudita 

 sunt exempla, in quibus et maiorum partium, quae vultu et 

 tactu sufficienter et clare satis percipi queant, neglecius de- 

 prehenditur apud scriptores. 



Sic mira sane nobis visa est, non omissio tantum, sed 

 imo negatio dentium incisivorum in Urso longirostrij ' quem 

 tam multi et bonae notae zoologi ab anno MDCCLXXXVII 

 ad hunc usque diem viYum viderunt, imo manu contigerunt. 

 Primus verum descripsit dentium situm cl. Tiedemann 3 in 

 celebri monographia. huic a se ferae dicata *}. 



Quum autem figura, ab ipso addita, non minus ac sin- 

 gulae hanc praecedentes exterorum , omnino negligat non so- 

 lum characterem illum, ab ipso auctore inventum, sed etiam 

 album illud sub gula memorabile signum, non sine fructu 

 quodam scientiae novum , secundum specimen , a nobis nuper 

 Dresdae et Lipsiae iterum iterumque visum exemplar, a pe- 

 ritissimo nostro Iulio Dietze vero pariter atque subtili stylo et 

 acu exarari curavit G. Carus noster, coniunctissimus collega. 



*) F. Tiedemann, Abhandlung ilber das vermeintliche bdrenartige Faulthier u. s. w. 

 Heidelberg 1820. 



