4-1 4- L. H. BojANUS, 



Ti coacti, elegere; quin alimenti defectu paullatim deleti 

 essent, nisi venatione inhibita et hominum cura adiuyante, 

 acervis foeni coUectis atque passim in sylvarum pratis pro 

 cibo hiberno propositis, penuriae prospectum esset. 



lam vero de Uro disserere nequimus, quin de ipso no- 

 mine animalis aliquid praecipiamus, atque adeo rem, ab 

 antiquitate ad nostra psque tempora dubii et errorum ple- 

 nam, aliquantum retractemus. 



Quodsi copiosissimum et mirae eruditionis plenum fon- 

 tem consulamus, summi scilicet Cuverii opus supra laudatum 

 (Vol. IV. pag. 107. sq.), intelligimus: «veteres iam scriptores, 

 ,, OppiaTj^um , Pausaniam, Senecam, Martialem, Plinium, duplicis 

 «generis feram, bovi finitimam, alteram ^/^o/zfw, Uri alteram 

 «nomine, memorare. Ex hisce Bisontem (Bonasum Aristotelis) 

 «villoso corpore, Urum vero proceritate cornuum et veloei- 

 «tate insignem dici. lulio Caesari quidem unicum Urum indi- 

 «cari et soli Hercyniae sylvae addici, sed pauUo recentioribus 

 «temporibus etiam in Galliae monte Vogeso eius vestigium 

 «exstitisse. Ceterum ineunte seculo 16'^<^ Herhersteinio , Polo- 

 «niam et Rossiam permeanti, utrumque animal depingi et 

 «nte distingui; Urum scilicet, Polonis Tur , Germanis Auer~ 

 ,,ochs, diclum, contra Bisontem, Polonis Zuhr , Germanis TVie- 

 „sant, nuncupatum. Neque audiendum esse Palluntem, prae- 

 «ter bisontem aliam bovinam feram in Polonia reperiri ne- 

 «gantem, atque Herbersteinio, parum adcurate depingenti 

 «xinimalia descripta, turi sub nomine forte bubalum (s. buf- 

 «falum) subrepsisse, dicentem; sed absque dubio iu^ta bison- 



nas , nihilo tamen minus, indies dlminnto grqgls numero, nltimum demam Urum 

 superstitem a clandestino renatore Anno 1775 esse occisam , legitnr apud Dr. 

 flagen , Geschichte des preussischen Auers j in den Beitrdgen zur Kunde Freussens. 

 Konigsb. 1,819. II. 5. S. 226. sq. 



