4i6 L. II. BojANus, 



compilatorio more, yera tibique fictis adeo miscuit, ut in 

 dubia re nullius sit auctoritatis. 



Seneca yero, post Plinium de «yilloso bisonte atque la- 

 «tis cornibus uro'' in tragoedia dicens, poetarum iure usus, 

 vera ycI fabulosa innuisse , neque rem in bistoria naturali li- 

 tigiosam testari Toluisse , existimandus est. Et haec deMartiali 

 yalent, quem novissimum e pri^ci aevi auctoribus testem 

 excitat Cuverius, Quodsi de bisonte cai^ea incluso *) et, alio 

 loco "*) , de eadem ferocissima bestia essedam vekente , in circo 

 visa , ut de re divina fere et miraculi instar habenda loqua- 

 tur, haec ad bisontem nostratem (Germanorum^wer) referenda 

 esse , nemo facile dnbitabit. Neque vero e versu (Spect. 

 epigr. 23) «illi cessit atrox bubalus atque bison« effici potest 

 bubalum hunc eundem esse, quem Plinius urum dicit '"*-); 

 etenim lful> ali \ocahu\uYn latini pas^sim ad universum bo{>inum 

 pecus extendebant*''^^^''^). Et quoniam tauri, ad furorem incitati, 

 frequentes in circo ludisque bestiariis spectabantur, hisce 

 pertinere videtur illtid certaminis spectacukim, cuius mos, 

 ad novissima usque tempora, invaluit apud Hispanos. 



lam vero ad gravioris momenti auctorem saeculi 16*'' et 

 quem Cuverius prae ceteris antestatur, fierhersteinium f)^ 

 nos convertimus, ut qui utrumque animal, bisontem atque 



*> Epigr. IX. 58. »nec rasum cavea latns bisontis.« 

 **) Epigr. I. io5, »turpes esseda quod traLant bisontes«, Cujverio ipso citante. 

 ***) In promtu qiiidem esset observatio , legitimnm Asiae, n*anc Hungariae Italiaeque 

 coplosum incolam, bubalum seu buffalum nostratera, hisce indioai-i; sed aliunde 

 compertum est, nonnisi 6to demura saecnlo in Italiam traductnm esse hoc ar- 

 mentornm genus. Cf. Paul. Diacon. de reb. gest. Longobard. apud Muratori rerum 

 italicar. script. I. 4;57. et Missons Reise , Haag. lySy. 

 ****) cfv Frontinus de stratagemat. I. 3. de Ligurum bubalis dicens.. 

 Ita bubalinum pro bubulo venit. 

 ti: Rfiranx Moscowiticaram comraentarii. Basil. i556- CAuGtoris praefatio Anni 1549 est.) 



