420 L. H. BoJANUS, 



bis, qiiam recentiorum ilkim, cui ad mamim fuisse ipsa, de 

 quibus agitur, exemplaria creduntur, et qui adeo cominus ea in- 

 tuebatur atque tractabat, ut eorum imaginem exscriberet? 



Quodsi in adeo manifesta re dubitationi locus relinquere- 

 tur, figura prima, quam Uri esse dicit Herberstein , eam fun- 

 ditus tolleret. Est enim haec figura boyis simillima; corni- 

 bus modicis, a fronte summa protinus assurgentibus , levi 

 demum anfractu introrsum et retrorsum tendentibus. Qui 

 cornuum apparatus tantum abest, ut boyis primigenii illis, 

 qualia e terra passim eruuntur, respondeat, ut toto coelo ab 

 iis distet. Scribit quidem Cuyerius 1. c. p. 150.: cornuum 

 Tarietatem in stirpe boum domestica adeo frequentem esse, 

 ut tantae formarum dissimilitudini nihil characteristici possit 

 addici. Quod si de boum genere domestico vix, ac ne yix 

 quidem , concedas , de boye primigenio minime tamen yalet ; 

 ut cui cornua et amplissima et constanter antrorsum yersa 

 sint, ut taceam ahas differentiae notas, mox infra fusius ex- 

 ponendas. 



Quare Herbersteinium , de Uro dicentem , camurum illum 

 boyem, maximis cornubus insignem, cuiusque residua passim 

 fossiha primigenio cuidam tribuuntur boyi, minime prae ocu- 

 lis habuisse , pro certo haberi potest. Bovem potius ferum , 

 e sylyaticis gregibus superstitem, descripsisse yidetur, cuius 

 exempla, e caledonio quondam saltu ad diyitum Yiyaria 

 traducta , ad hunc usque diem in Scotia prostant *"). Ne- 

 que mirum sane, boum greges feros longo intervallo, post- 

 quain ad domesticam yitam traductum erat hoc animahum 



*) Cuvier 1. c. p. ii6. — WalterScott^ the hride of Lammermoor j J^ol.I. cap. 5. »Of 

 «these animals Cwild cattlej the descendants of the savage herds which anciently roa- 

 •nmed free in the Caledonian forests , it was formerly a point of state to preserve a 



yifew in the parks of the scottish nobility, They retained in some measure 



»the ferocity of their ancestry etc. « 



