- , de Uro nostrate eiusque sceleto. 429 



expulsi, vel aliquo grayiorc vulncrc laesi, solitaria vita scne- 

 scunt, nisi, labescentibus iam viribus, in rapacium ferarum 

 praedam abeant. 



Ceterum herhis pascitur hoc bestiarum genus, quas aesti- 

 vo tempore frcquentes in pratis sylvaticis cai-pit; antlioxan- 

 tum odoratum, ut nonnulH volunt, vel, secundum alios, *) 

 holcum borealem prae ceteris eligens, quibus moschatum vel- 

 leris odorem tribuendum esse, sunt qui sibi, contra speciem 

 recti, persuaserunt. Giliberto *^) vero experimcntis innotuit, 

 ex herbarum proiectarum varia copia paludosas et umbella- 

 tas nonnullas plantas excerpi, reliqiias negligi. Hieme de- 

 pressioribus locis, propc rivulos, herbas sul3 nive exquirunt 

 vel arborum (potissimum alni) frondibus vescuntur. Esuri- 

 entes demum et penuria coacli uri, focnum, sibi cuslodum 

 sylvarum cura acervatum, aggrcdiuntur eoque satiantur. 



Feritate insignes sunt, neque hominis imperium facile 

 ferunt. Tenera aetate capti, custodcs consuctos ct pabulum 

 quotidie porrigentes quidem admittunt, scd peregrinis quibus- 

 cunque irascuntur et potissimum in boviUum genus dome- 

 sticum miro furorc saeviunt ; et haec ferocitas oestri tempore, 

 atque dum mater subrimum habet vitulum, longe maxima est. 



R o b o r e excellunt, neque lupo, nec urso facile succumbunt ; 

 quin cornibus petunt aggressores et calcitrando etiam eos- 

 dem arcent. 



Ilominum e longinquo venientium accessum evadere stu- 

 dent. Ex improviso comparentibus vero protinus irruunt, nec 

 fugam molluntnr. 



*) Cf. Helwing, in Breslauer Samml. v. Natur u. Medizin 17 19. S. 192. 



•*) Gilibert, indagatores naturae in Lituania, sea opascnla -varii argumentl. Vllnae 

 1781. 



Inest tractatus de bisone litnanico p. 3o — 49- socia icone, non mala. 

 Plores iuniores uros nutrivit auctor. 



