Beitrag  zur  Flora  Brasiliens. 
Oxalideae. 
43 
(Zuccarini , Bot,  Zeitung  /\r  Jahrg.  2r  Bd,  p.  678.J 
3.  Oxalis  mandioccana  Raddi , (Zucc.  l.  c.,  — Bot.  Z. 
1822.  Voi.  I.  p.  36i.  — Dec.  Prodr.  I.  p.  696.) 
0.  caulescens , foliis  simplicibus  ovato  - acuminatis  disco- 
loribus , scapo  multifloro  alato. 
Syn.  Oxalis  aliena  Sp  ren  gei  (^Neue  Entdeckungen  III. 
S.  58.)  nisi  eadem  ^ certe  proxima  habenda  est  Oxalidi  man- 
dioccanae  Raddii.  Folia  cordato  - ovata  tribuuntur  illi, 
quae  O.  mandioccanae  potius  ovata  dicendaj  silet  paginae 
inferioris  laetum  colorem  vir  clarissimus  5 — haec  fere  sunt^ 
quae  in  utraque  videantur  diversa. 
Descr.  Planta  dodrantalis.  Caulis  inferne  nudus,  se- 
quuntur sursum  Folia  parva,  rotunda,  obtusa,  deinde  maiora 
ovato- rotunda  et  obtusa,  denique  coma  foliorum,  quae  sin- 
gula maiora,  ovata,  acuminata,  tri  - quadriuncialia , subtus 
pulchre  violacea.  Caulis,  petioli  venaeque  foliorum  pubescen- 
tes. Scapus  bialatus,  ciliatus,  8- 10 -florus.  Flores  lutei,  lon- 
gitudine calicis  ciliati.  Stamina  pubescentia.  Styli  in  centro 
pone  fructus  apices  quinque  porrectos  inserti. 
Adn.  Est  inter  generis  sui  maxime  insignes,  ex  qua  nova 
series  exsurgit  formarum,  Indiam  occidentalem  incolentium. 
Ad  viam  Felisbertiam,  Decembre  1816. 
2.  Oxalis  puberula  N.  et  M. 
O.  caule  erecto  fruticoso  ramoso  folioso  , pedunculo  lon- 
gitudine foliorum  bifido-racemoso,  foliis  ternatis  ellipticis  ob- 
tusis villosis  aveniis , intermedio  longe  petiolato. 
Descr.  Caulis  inferne  nudus,  apice  in  ramorum  fasci- 
culum solutus.  Rami,  aeque  ac  folia  et  petioli,  molliter  vil- 
